Sinira dogru..

(artik turkce klavye yok, arapca yazayim derdim ama o da bende yok)

Cumartesi sabah hafif bir kahvaltinin ve Uzay'in dogdugu evin hala yerinde durdugunu tespitinden sonra odalari bosalttik.. ne var ne yok motorlara yukleyip Burcinlerin yolunu gozlemeye basladik. Cok surmedi, sinira dogru yola koyulduk.

Tam Agri 150km tabelasini gormustuk ki Burcin'in tum abi hooopp nereye debelenmelerine ragmen Igdir yoluna saptik.. uzun ama cok keyifli bir yoldu.. tatli virajlar, yol boyu `hello` diyerek el sallayan cocuklar, yamaclara dagilmis hayvanlar izleye izleye keyifle gittik.. Karnimiz cok aciktigi icin Igdir'a gelmeden Kagizman'da durduk.. (evet evet hep beraber soyluyoruz Kagizmana ismarladim nargile nargileee :))

Yedik ictik ama en cok sunu anladik ki tahminen gezi boyunca surecek maymun olma durumumuz yaklasik 20 kadar cocugun Kagizman toreniyle basladi.. nereye gitsek basimiza hatta bazen arkamiza bir guruh insan toplanti.. Kagizmandakini kasaba buyukleri `tamam artik biraz rahat verin yoksa bir daha gelmeyecekler` diye biraz araladi..

Igdir yoluna koyulduk.. Kisa bir Igdir molasi ve tabi Nuh'un Gemisini gormeden gecmedik (cakma olur bu kadar olur diyorum ve gemi konusunu baslamadan bitiriyorum)



Nuhun gemisine bizim hayvanlardan da bi tane yukleme girisimimizden sonuc alamadik :p



Igdir - Dogu Beyazit yolunu soyle bir muhtesem manzara ile geciyoruz: butun heybeti ve hala yari beline kadar bembeyaz karlari ile Agri, yaninda yukselen Kucuk Agri veee dunyanin butun renkleri.. Yagmur sonrasi cikan gokkusagi butun yagmuru unutturdu.. (ve tabi evet evet hep beraber soyluyoruz Agri Dagi etegindeee ucan guvercin olsaamm)



Igdir'a kadar gercekten durdugumuz ve gectigimiz heryerde cok sicak karsilanirken Dogu Beyazit'a dogru ilerleyince, makineli tufek yuvasiyla falan donanmis jandarma kontrolleri, el sallayan degil tas atan cocuklar (bizi cross kasklari ve google'lar ile uzayliya benzettiler sanmistim ama arabalara da atiyorlarmis ???) halkin durusu bakisi neredeyse 180derece degisti.. Ishak Pasa Sarayini da donuse birakarak direkt Gurbulak'a dogru devam ettik..



O koylerden gecerken, yerin dibine dogru evler, cocuksuz sokaklar, agacsiz ekinsiz ev bahceleri, camasirsiz damlar, kadinsiz kapi onleri, atlar.. bana sanki yerlesmemisler gocup gitmeye hazirlar hele mevsim donsun davarlar onlerine katip gocecekler gibi bir his verdi.. atalarimiza daha yakin yasiyorlar..

Sinira az kaldi..